Dubbel feest op Compostella; Riet en Ans vieren hun jubileum

Het is dubbel feest op Compostella, want twee vertrouwde gezichten vieren hun jubileum als vrijwilliger. Riet Jans, die maar liefst al 40 jaar vrijwilligster is bij Compostella is en Ans Janssen, die op haar 54e vol enthousiasme begon. Hoewel hun paden verschillen, delen ze dezelfde passie: de glimlach van de bewoners en de gezelligheid onderling.

Riet: Al veertig jaar hart voor Compostella

Voor Riet Jans begon het avontuur veertig jaar geleden met een oproep in een maandblad: er werd gezocht naar iemand die op dinsdagmiddag wilde wandelen met een bewoonster van de aanleunappartementen. Riet, destijds 32 en midden in de zorg voor haar jonge kinderen, twijfelde niet. "Toen mevrouw na verloop van tijd zelf weer kon wandelen, ben ik vrijwilligerswerk bij Compostella blijven doen”, vertelt Riet. “Ik werd vrijwilligster bij het onderdeel sport en spel waar ouderen rouleren langs verschillende onderdelen. Dat heb ik altijd erg leuk gevonden. Toen het winkeltje kwam, heb ik de overstap gemaakt en werkte ik elke woensdagmorgen in het winkeltje. Samen met Dien, nadat ze de mis had verzorgd.”

Riet heeft tussen haar jaren als vrijwilligster ook nog vijftien jaar in een betaalde baan als gastvrouw in het restaurant gewerkt. "Toen de coronaperiode aanbrak, ging ik officieel met pensioen, maar ik kon Compostella gewoon niet missen." Inmiddels is ze weer terug als vrijwilliger. Om de week staat ze op zaterdag in de winkel, maar ze valt ook direct in als er iemand ziek is. "Het is fijn om te mogen werken. Ik moet hier gewoon van tijd tot tijd zijn."

Ik kan Compostella gewoon niet missen.

Ans: Flexibiliteit en gezelligheid

Ans begon haar werk als vrijwilligster bij Compostella op 54-jarige leeftijd bij de receptie. "Bij de receptie kan je maandelijks je beschikbaarheid invullen, ook in de weekenden en avonden." Toen de vraag kwam of ze in het winkeltje wilde helpen, zei ze direct ‘ja’. Tegenwoordig steekt Ans haar handen uit de mouwen waar nodig: van de kerstversiering tot de bloemen op de tafels. "Ze hoeven me maar te bellen", zegt Ans. Ze herinnert zich nog goed hoe de 'stamtafel' in het restaurant vroeger altijd vol zat met bewoners die zin hadden in koffie en een praatje. Voor Ans is het vrijwilligerswerk de perfecte manier om een andere omgeving te hebben en nieuwe mensen te ontmoeten.

Het is fijn om collega’s te hebben.

Waardering en verandering

Beide dames hebben Compostella door de jaren heen zien veranderen. Wat echter nooit is veranderd, is de waardering die ze krijgen. "Bewoners zeggen vaak: 'Wat fijn dat je er weer bent!', zelfs als je er een keer een maand niet bent geweest”, vertellen Ans en Riet.

Het vrijwilligerswerk brengt ook blijvende vriendschappen met zich mee. Zo luncht Riet nog elke drie maanden met oud-collega's en Ans heeft nog goed contact met haar vroegere collega’s. Ook de steun van het thuisfront wordt door beiden genoemd als een belangrijke factor; het geeft hen de ruimte om hun 'eigen ding' te doen.

Eén ding is zeker: Riet en Ans zijn nog lang niet klaar. Met hun tomeloze inzet en hun eeuwige lach maken ze van Compostella een warme plek. Zoals ze zelf zeggen: "We zijn nog nooit met tegenzin gegaan en we gaan altijd met een lach op ons gezicht weer naar huis."