Overslaan en naar de inhoud gaan
  1. Home
  2. Nieuws
  3. Elke dag zo fijn mogelijk met Laura Euving

Elke dag zo fijn mogelijk met Laura Euving

18 november 2026

Laura Euving werkt ruim 2,5 jaar als muziektherapeut bij BrabantZorg. Op verschillende locaties en voor verschillende doelgroepen, zoals bewoners met somatische of psychogeriatrische zorgvragen of met het syndroom van korsakov, zet Laura muziek in om het welzijn van bewoners te vergroten. Maar wat maakt voor Laura nou Elke dag zo fijn mogelijk?

De kracht van afwisseling en écht contact

Voor Laura zit het geluk in haar werk in de diversiteit. Geen dag is hetzelfde. Ze werkt met veel verschillende bewoners en collega’s op meerdere locaties. Maar bovenal draait haar werk om bijzondere contactmomenten.

"Muziektherapie is geen alledaagse manier van contact maken. Juist daardoor ontstaan er prachtige momenten en komen er verhalen naar boven die anders misschien wel nooit verteld zouden worden. Je hebt bijzondere gesprekken met bewoners, muziek raakt.”

Iedere bewoner draagt een eigen levensverhaal met zich mee. Binnen de verschillende ziektebeelden heeft hetzelfde liedje op iedereen een ander effect. Muziek kan warme herinneringen ophalen, maar soms ook verdriet raken. Daarom zoekt Laura van tevoren grondig uit wat belangrijke liedjes zijn.

Zo kwam Laura bij een bewoner die na een ernstig ongeluk in coma had gelegen. “Toen de bewoner ontwaakte, was het eerste wat diegene hoorde een liedje. Voor deze bewoner is dit liedje een fijne herinnering. Dat liedje heeft een positief effect op deze bewoner en zo kan ik bijdragen aan een positief gevoel.”

Zoeken naar de juiste snaar

Muziektherapie is altijd een zoektocht: wat heeft deze unieke bewoner op dit specifieke moment nodig? Laura speelt gitaar, zingt en speelt dwarsfluit, maar zet net zo makkelijk fanfare- of accordeonmuziek op als dat aansluit bij het verleden van de bewoner. Toch reageert een brein, zeker bij dementie, niet elke dag hetzelfde op muziek. Het vraagt van Laura om continue afstemming. “Muziek is ons middel, niet het doel. Elke sessie opnieuw stemmen we af waar de behoefte ligt. Wat past vandaag bij de behoefte van de bewoner. Het is ook belangrijk om te erkennen als de klik er niet is en als muziektherapie niet hetgeen is wat bij de behoefte van de bewoner aansluit.”

Soms heeft iemand geen binding met muziek en wakkert het geen interesses of herinneringen aan.

Meer dan gezellig zingen': Werken aan behandeldoelen

Als Laura in een huiskamer gitaar speelt, lijkt het voor een voorbijganger soms alsof er gewoon gezellig liedjes worden gezongen. Maar onder de oppervlakte gebeurt er enorm veel. Laura zet muziek doelgericht in bij psychosociale uitdagingen zoals onrust, gedragsproblemen, emoties, trauma- en rouwverwerking.

Wanneer bewoners hun spraak verliezen of niet meer kunnen lopen, raakt dat aan wie ze zijn. Ze verliezen een stukje van zichzelf, en dat brengt een stil, vaak onzichtbaar rouwproces met zich mee. Hoe druk je verdriet uit als de woorden er niet meer zijn?

Op dat snijvlak werkt Laura intensief samen met de logopedist. Neem bijvoorbeeld haar behandelingen bij afasie. Wanneer het spraakcentrum in de hersenen beschadigd is, loopt de communicatie vast op het moment dat iemand bewust over woorden moet nadenken. Maar muziek gebruikt allebei de hersenhelften. Door te gaan zingen, neemt de niet-aangedane kant van het brein het over en ineens komen de woorden er wél uit.

Zo kwam Laura in contact met een mevrouw die door haar communicatieproblemen erg eenzaam was geworden. In het begin was de vraag puur praktisch vanuit de logopedie geformuleerd: kunnen we met muziek de spraak weer stimuleren? Maar al snel zag Laura dat er onder de oppervlakte iets heel anders speelde. Mevrouw voelde zich geïsoleerd, afgesneden van de wereld omdat ze zich niet meer kon uitdrukken zoals ze gewend was.

Laura verlegde de focus van 'oefenen' naar 'verbinden'. Ze begonnen samen te zingen, vertrouwde liedjes die herkenning en houvast boden. Soms stelde Laura zingend een vraag, waarop mevrouw zingend antwoord gaf. Zonder de druk om de juiste woorden te moeten vinden, viel het schroom van haar af.

“Wat begon als een spannende zoektocht, werd een warm lichtpunt in de week. Mevrouw ervaarde dat ze ondanks haar beperking nog steeds haar emoties kon delen en gehoord werd. Ze leefde er helemaal van op. Het laat precies zien waar muziektherapie bij BrabantZorg over gaat: het gaat niet om het perfect zingen van een liedje, maar om het teruggeven van een stem en het helen van het gevoel van verlies.”

Er zijn in de laatste levensfase

Een belangrijk, maar soms nog onderbelicht onderdeel van Laura's werk is stervensbegeleiding. Wanneer de laatste levensfase aanbreekt, valt de behandelfocus weg en gaat het puur om het bieden van comfort en verlichting.

Onlangs werd Laura gevraagd bij een mevrouw die hard achteruit ging en verminderd reageerde. Laura begon muziek te maken op haar gitaar en zacht te zingen. Mevrouw opende haar ogen, keek Laura aan en pakte haar hand stevig vast, een moment van diepe helderheid en contact dat de zorg en familie niet meer voor mogelijk hielden. Een paar dagen later overleed zij.

"Op zulke momenten is er geen behandeldoel meer, behalve iemand een laatste, fijne ervaring geven: rust bieden, fysieke pijn verlichten en er simpelweg zijn. Niet alleen voor de bewoner, maar ook als steun voor de familie en het zorgteam die dit proces doormaken."

Muziek als universele taal

Of het nu gaat om kortdurende adviezen aan het zorgteam, intensieve individuele trajecten of waardevolle groepstherapie waarin bewoners steun bij elkaar vinden: Laura blijft zich met overgave inzetten voor de mens achter het ziektebeeld.

Muziek overbrugt barrières waar woorden tekortschieten. Want zoals Laura het zelf het mooiste samenvat:

"Muziek blijft hangen. Muziek is de taal van iedereen, je hoeft niet dezelfde taal te spreken om elkaar toch te begrijpen."

Meer nieuws